Znani Łapianie


Indeks  

Jerzy Barańczuk

Urodził się w 1956 roku. Przygodę z fotografią rozpoczął w warszawskiej „Stodole”. Wielokrotny uczestnik plenerów fotograficznych. Jego prace były publikowane w wielu pismach, albumach, kalendarzach... Obecnie pracuje jako instruktor w Domu Kultury w Łapach.

Łapy, Dom Kultury w Łapach, Łapy 2005

Jan Beszta-Borowski

Urodził się w 1936 roku. Działacz opozycji, przywódca chłopski, poseł na Sejm po wyborach 4 czerwca 1989 r.

Od początku włączył się w organizację „Solidarności” Rolników Indywidualnych. Współorganizował strajki w Ustrzykach, Rzeszowie, Bydgoszczy później został Przewodniczącym Zarządu Regionu „Solidarność RI”. W czasie stanu wojennego internowany, a potem wielokrotnie więziony. Wycofał się z działalności politycznej i obecnie mieszka w Uhowie.

Kurier Poranny 1993, nr 87, s. 1-3

Roman Czepe

Urodził się  15 grudnia 1956 w Ełku, urzędnik, poseł Prawa i Sprawiedliwości na Sejm RP V kadencji (2005-2006). Burmistrz Łap w latach 1990-1994 i od 2006.

Ukończył studia teologiczne w Instytucie Teologicznym w Częstochowie, uzyskał dyplom na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. Ukończył także podyplomowe studia w zakresie samorządu terytorialnego i rozwoju lokalnego na Uniwersytecie Warszawskim.

W latach osiemdziesiątych prowadził działalność opozycyjną. Od 1980 działał w NSZZ "Solidarność". W związku z działalnością opozycyjną w latach 1981-1989 Instytut Pamięci Narodowej przyznał mu status pokrzywdzonego. Od 1990 do 1994 był burmistrzem Łap. W latach 1998-2005 zasiadał w Radzie Miejskiej w Łapach. Od 2000 do 2002 kierował Biurem Poselskim Krzysztofa Jurgiela w Białymstoku. W latach 2004-2005 pracował w Gabinecie Prezydenta Warszawy Lecha Kaczyńskiego. W latach 2004-2005 był sekretarzem Rady Programowej Radia Białystok. W wyborach parlamentarnych w 2005 wybrany z listy Prawa i Sprawiedliwości w okręgu białostockim do Sejmu V kadencji.

Należy do Prawa i Sprawiedliwości, a także do: Wspólnoty Polskiej, Klubu Inteligencji Katolickiej w Warszawie, Klubu Inteligencji Katolickiej w Białymstoku oraz do ruchu abstynenckiego

Jest również poetą, publicystą i fotografikiem, debiutował w latach siedemdziesiątych, wydał trzy zbiory poezji: „W przerwach i podczas próby”, „Vincent mój”, oraz „Powrót z końca świata”. w 1998 otrzymał nagrodę Prezydenta Białegostoku im. W. Kazaneckiego za twórczość literacką. W 2002 roku miał wystawę fotografii w Białostockim Ośrodku Kultury.

Zbliżenia -  portrety pisarzy.: Książnica Podlaska im. Łukasza Górnickiego, Białystok 2003
Gazeta Łapska 2006, nr 23, s. 4
Kurier Poranny 2006, nr 17, s. 11

Katarzyna Droga

Urodzona w Łapach w 1965 roku, tutaj ukończyła  szkołę podstawową oraz  liceum ogólnokształcące. Później wyjechała  na studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Po powrocie ze studiów przez pięć lat pracowała w  łapskim liceum jako nauczyciel języka polskiego.

Chciała robić coś innego, zmieniła zawód z nauczycielskiego na rzecz dziennikarstwa i wyjechała do Warszawy. Wspólnie z mężem założyła własne wydawnictwo wydawała książki z polskiego i historii: „Jak odpowiadać z ...”. Jest wiceprezesem i współwłaścicielką Aga-Press, wydawcy wysokonakładowych edukacyjnych pism dla młodzieży; jest też redaktorką naczelną pism Cogito, Twój Impuls, Edukacja Twojego Dziecka. Wykształcenie polonistyczne, praca pedagogiczna a także specjalizacja medialna wpłynęły na profil wydawnictwa. Pomysł stworzenia edukacyjnego młodzieżowego pisma okazał się strzałem w dziesiątkę. Obecnie Aga-Press wydaje pięć stałych tytułów prasowych: Cogito, Victor Gimnazjalista, Victor Junior, Kumpel, Edukacja Twojego Dziecka, Twój Impuls oraz cykliczne dodatki edukacyjne.

Gazeta Łapska 2000,  nr 1,  s.  12,15

Dariusz Dziedzic

Urodził się w 1960 roku we Wrocławiu. Od najmłodszych lat mieszka w Łapach. Fotografuje od dawna, lecz dopiero od 1996 roku stanowi to jego pasję. Uczestnik wielu plenerów fotograficznych, członek koła fotograficznego, założonego przez Henryka Rogozińskiego (nieżyjącego już znanego białostockiego fotografika). W twórczości artysty dominują pejzaże, portrety a w ostatnim okresie akty. O sobie mówi: „Fotografuję wszystko co ładne”.

Łapy, Dom Kultury w Łapach, Łapy 2005

Ks. Stanisław Falkowski

Urodził się na Podlasiu, w parafii Topczewo, 19 marca 1916 r., w ubogiej, ale zacnej rodzinie. Jego rodzice zaledwie umieli czytać. Tu ukończył trzy klasy szkoły powszechnej. Do klasy czwartej i piątej chodził do wsi sąsiedniej, oddalonej o trzy kilometry. Dalszą naukę kontynuował w Pietkowie, oddalonym od wsi rodzinnej o osiem kilometrów. Gimnazjum ukończył w Sejnach. Już te pierwsze nauki kosztowały rodziców tak dużo wysiłku, iż można śmiało rzec, że była to dla nich krwawica. Matka, jeszcze przed urodzeniem syna, modliła się, by został księdzem. Po maturze, w 1935 r. rozpoczął studia teologiczne w Seminarium Duchownym w Łomży. Tu od razu zasłynął jako społeczny radykalista, okrzyczano go "rewolucjonistą" za brak sympatii do hrabiów i gdyby nie obrona rektora, zostałby usunięty z seminarium. Wybuch drugiej wojny światowej położył kres studiom teologicznym. Wtedy to kleryk Stanisław Falkowski zamieszkał z matką we wsi Wypychy, ojciec już nie żył. Nie było mowy o rezygnacji z kapłaństwa, trwały studia w ukryciu, uwieńczone sukcesem. W sierpniu 1940 r. ks. bp Stanisław Łukomski wyświęcił diakona Stanisława Falkowskiego na księdza, w zupełnie pustym kościele w Kuleszach, za okupacji bolszewickiej. Prymicja odbyła się w Topczewie. Już jako kapłan został od razu pomocnikiem proboszcza w Wyszkach. Potem był wikariat w Piekutach Nowych, następnie, jeszcze za okupacji niemieckiej - w Kuczynie. Po zakończeniu drugiej wojny światowej, został ks. Stanisław Falkowski tymczasowym administratorem w parafii Jasienica. Potem, idąc za głosem posłuszeństwa kapłańskiego, pracował jako wikariusz w Broku nad Bugiem, potem w Łapach, wreszcie pracował jako wikariusz w Zambrowie w latach 1948-50. Te lata - jak sam określił - to było apogeum komunizmu. Za swą gorliwą działalność kapłańską w Zambrowie, a szczególnie za głoszenie odważnych kazań, dostał się na dwa i pół roku do więzienia. Potem był wikariuszem w Kobylinie, wreszcie proboszczem w Chlebiotkach (13 lat). Wtedy zawał zmusił księdza do przejścia, na jakże gorzką, emeryturę w Łysych. Trwała ona tylko trzy lata, bo po wielu wprost skandalicznych zajściach - ks. Stanisław Falkowski został proboszczem w Klukowie. W Klukowie też znów przeszedł na emeryturę, został rezydentem przy tej parafii.

To nie tylko nieprzeciętny ksiądz, ale w najlepszym tego słowa znaczeniu działacz społeczny i wielkiej miary humanista! Uratował Żyda, dziś sławnego reżysera w USA, syna prof. Fajtiszysa z Łodzi. Nadał mu nowe imię i nazwisko - Józef Kutrzeba .Za to został odznaczony medalem "Sprawiedliwy wśród narodów świata". Księdzu Stanisławowi Falkowskiemu literacki pseudonim zawdzięcza sławny pisarz historyczny i publicysta Leon Lech Beynar, czyli Paweł Jasienica.. Ksiądz ukrywał go rannego w nogę, w Jasienicy, przez kilka miesięcy.

Dużo wiadomości o ks. Stanisławie Falkowskim można zaczerpnąć z jego niezwykle ciekawej i wstrząsającej ksiażki pt. "Tak Ojcze". Książka ta, o charakterze wspomnieniowym, obejmująca lata 1940-1990, czyli 50 lat kapłaństwa autora, jest świadectwem czasów - jak sam piszący eufemistycznie określił - niełatwych.

Ireneusz Krystowski Poznań, dn. 1.VIII 2002r.

Dariusz Gumowski

Urodził się w 1962 roku w Białymstoku. Jest absolwentem PLSP w Supraślu oraz Instytutu Wychowania Artystycznego Uniwersytetu M. Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W 1982 r. ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Supraślu.  Od 1985 roku członek Lubelskiego Klubu Wysokogórskiego. Tworzy tradycyjne grafiki i rysunki poświęcone symbolice gór i wspinaczce wysokogórskiej. W obrazach utrwala przede wszystkim pejzaże górskie oraz narwiańskie mokradła i rozlewiska. Od 1997 pracuje w Domu Kultury w Łapach na stanowisku kierownika merytorycznego. Wcześniej pracował jako kierownik w Wiejskim Domu Kultury w Uhowie w którym założył "Galerię Narwiańską". Inicjator i organizator cyklu imprez kulturalno - ekologicznych "Narwiańska Jesień" oraz programu "Pychówka",   kreującego "pychówkę" jako symbol regionu. Obecnie pracuje w Domu Kultury w Łapach, gdzie jest odpowiedzialny m.in. za organizację imprez.

Łapy, Dom Kultury w Łapach, Łapy 2005
Twoje  Łapy 2007, nr 4, s. 10

Marcin Idźkowski

Urodził się w 1979 roku. Swoją przygodę z fotografią rozpoczął kilka lat temu z powodu jak sam mówi „wszechogarniającej nudy”. W Domu Kultury w Łapach pod okiem instruktora Jerzego Barańczuka zgłębiał tajniki fotografii. Od samego początku szczególną uwagę poświęcał fotografii czarno-białej. Jego prace charakteryzuje różnorodność tematyczna. Jest laureatem wielu konkursów fotograficznych.

Kurier Łapski 2007, nr 82, s. 6    

Eryk Jankowski

Urodził się 19 grudnia 1921 roku w Łapach – Goździkach, syn Antoniego i Olgi  Siergiejewej.

Zaraz po urodzeniu, aż do 1924 roku przebywał w Łomży, od 1924 do 1927 - w Łucku, od 1927 do 1933 - w Grodnie, gdzie ukończył szkołę powszechną, a od 1933 roku do 1941 - w Lidzie, gdzie uczęszczał do Gimnazjum i Liceum im. hetm. Karola Chodkiewicza. 21 czerwca 1941 roku, wraz z matką i rodzeństwem, został wywieziony na Syberię do Krasnojarskiego Kraju, miejscowości Minusinsk, kołchozu Suchoje Oziero. 27 lipca 1942 roku wstąpił do Wojska Polskiego w miejscowości Guzar. W okresie od 30 listopada 1943 r do 5 marca 1944 r. ukończył Szkołę Podchorążych Kawalerii Pancernej w Palestynie. We Włoszech wylądował 12 kwietnia 1944 r. (Neapol). Od 26 kwietnia 1944 do 18 maja 1944 brał udział w walkach pod  Monte Cassino, od 19 maja 1944 do 24 maja 1944 - w Piedimonte, gdzie otrzymał Krzyż Walecznych. 1 kwietnia 1945 r. uzyskał nominację na podporucznika i otrzymał Krzyż Virtuti Militari. W okresie od 10 maja 1946 r. do 27 października 1946 r. ukończył Liceum Mechaniczne w Fermo. 15 czerwca 1946 r. zawarł związek małżeński z Lianą Puccianti. 1 maja 1947 r. został zdemobilizowany w Predappio, a 15 czerwca 1948 r. uzyskał dyplom geodety w Instytucie Geometrii im. Leonarda da Vinci w Rzymie.W latach 1949 - 1953 odbył studia na Wydziale Ekonomii i Handlu na Uniwersytecie La Sapienza w Rzymie. W latach 1954 - 1958 pracował jako księgowy w Società Amar, a w latach 1959-1972, w Concessione Same Trattori. W 1964 roku założył własne przedstawicielstwo tej firmy.W 1986 r. porzucił pracę zawodową, aby całkowicie poświęcić się malarstwu,  którym zajmował się już wcześniej, odnosząc pewne sukcesy: W latach późniejszych wystawiał w:Palazzo Grassi w Wenecji; w Rzymie - wystawa zbiorowa - EUR  Palazzo Esposizione; Palazzo della Cultura w Latinie; Wernisaż w Latinie i w Rzymie na via Margutta 4, „Mostra Girasole”, Villa Marienoli w Rzymie, Galleria L’Agostiniana w Rzymie, München w Niemczech, Castello San Gregorio di Sassola - Tivoli.

Latem 2001 roku stowarzyszenie artystyczne Lo Studio d’Arte il Ponte zorganizowało w Space Gallery w Krakowie wystawę malarstwa artystów włoskich. Jednym z wystawiających był Eryk Jankowski.

Biuletyn Informacyjny "Polonia Włoska" 2002, nr 1

Kazimiera Jeżewska

Urodziła się 1.03.1902 roku w Łapach, a zmarła  31.08.1979 r. w Warszawie.
Kazimiera Jeżewska była postacią wyjątkowo sympatyczną i jako twórca, i jako człowiek. Z wykształcenia humanistka (ukończyła studia na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie studiowała filozofię, historię i psychologię), debiutowała jako poetka na łamach prasy w roku 1924. Do roku 1939 była kierownikiem literackim teatru "Reduta". Tłumaczyła także lirykę grecką, zwłaszcza utwory poetek, poezję polsko-łacińską. Po wojnie, po śmierci swego Mistrza, Władysława Witwickiego, świetnego tłumacza Platona, zajęła się publikacją jego spuścizny, zwłaszcza rękopisami, które ocaliła w Powstaniu Warszawskim. Pisała również dla dzieci i młodzieży, była autorką sztuk scenicznych i opracowań na scenę baśni Andersena i innych autorów. Największym Jej dziełem pozostanie właśnie przekład Iliady, uwieńczony nagrodą polskiego Pen Clubu. Kończyła tę pracę w niełatwych warunkach, wiecznie zaabsorbowana sprawami swych bliskich, w ostatnich dwu latach życia dotknięta przewlekłym cierpieniem, ale zawsze pogodna i łagodna, przyjaciółka ludzi i zwierząt.

Tłumaczka nie doczekała już niestety druku całości swego wielkiego i pięknego trudu, owocu blisko trzydziestu lat pracy.

W roku 1972 ukazała się Iliada w Bibliotece Narodowej, w nakładzie 24 000 egzemplarzy i została od razu wyczerpana. Był to jeszcze "Wybór", który zastąpił wielokrotnie od roku 1922 powtarzane tłumaczenie Dmochowskiego, w wyborze i opracowaniu Tadeusza Sinki. Pierwsze pełne wydanie opublikowano w roku 1981, a powtórzono w 1986 w tejże zasłużonej Serii Ossolińskiej w opracowaniu piszącego te słowa.

Jerzy Wojciech Jarocki

Artysta rzeźbiarz, urodzony w Bokinach w 1954 roku. Obecnie mieszka w Łapach. Absolwent łapskiego liceum, student Warszawskiej ASP na Wydziale Rzeźby w latach 1973-1978. Jest twórcą w dziedzinie rzeźby, medalierstwa i malarstwa. Brał udział w wielu wystawach. Prace artysty znajdują się w zbiorach prywatnych i muzealnych kraju i zagranicą.

Łapy, Dom Kultury w Łapach, Łapy 2005

Mariusz Kamiński

Urodził się w 1967 roku się w Łapach. Zaczął uprawiać bieganie w w szkole podstawowej, potem w Technikum Mechanicznym w Łapach i w klubie Juwenia Białystok, po czym kontynuował karierę sportową sam biegając na średnich dystansach w klubie Juwenia, z panem Jurkiem Mydlarzem. Był rekordzistą województwa biegu z przeszkodami, na 3 tys. m. Na 5 i 10 km, miał także czołowe wyniki w historii sportu białostockiego.

Po odejściu z klubu, kontynuował karierę sportową sam, biegając maratony, przede wszystkim za granicą. W 1994 r. w Maratonie Warszawskim zajął IV miejsce, w 1996 r. II miejsce, w 2000 r. III miejsce. Wygrał maraton w Salonikach, w Vigarano (Włochy) w  1996 r.. uzyskał klasę mistrzowską. Zajmuje czołowe miejsca na podium maratonów w Holandii, Niemczech, Luksemburgu i Francji, był pierwszy w Apeldorm i siódmy w Diseldorff, w Holandii. W 2002 r. ustanowił rekord województwa w biegu godzinnym osiągając 18802 m. Obecnie swoją pasję biegania przekazuje młodemu pokoleniu jest nauczycielem w-f w gimnazjum nr 1 w Łapach i gimnazjum nr 2 w Łapach – Osse.

Kosicki S.: Sport w historii Łap 1927-2005, Stanisław Kosicki, Łapy 2007, s. 231

Piotr Lech Kaszkiel

Wszechstronnie utalentowany  artysta amator malarz i muzyk. Maluje od dzieciństwa. Jest samoukiem. Jego obrazy przedstawiają niemal wszystko. Znajdziemy tu portrety, grafiki, obrazy malowane olejami, akwarelami czy plakatówkami. Od kilku lat maluje również ikony w drewnie. Ostatnio zajął się z powodzeniem rysunkiem piórkiem i pędzlem.

Uczestniczył w wielu plenerach polskich i międzynarodowych. Wiele jego obrazów powędrowało w  wielki świat : do Australii,USA, Szwecji , na Węgry. W 1980 roku otrzymał nagrodę Ministerstwa Kultury i Sztuki. Mieszka w Uhowie.

Gazeta Łapska 2004, nr 15, s. 8-9

Grzegorz Kiełsa

Urodzony  w 1979 roku w Łapach, już od szkoły podstawowej interesował  się sportem. Uprawiał wiele dyscyplin, grał w piłkę koszykową i uprawiał judo. Startował w zawodach lekkoatletycznych: pchał kulą, biegał, skakał wzwyż. Był zawodnikiem wszechstronnym. Boks chciał uprawiać dość wcześnie, ale nie pozwolili mu na to rodzice. Mając 18 lat zaczął uczęszczać na treningi bokserskie. Karierę rozpoczął w białostockim Cristalu, skąd trafił do Hetmana Białystok. Pierwszy medal zdobył w roku 1998, po zaledwie rocznym treningu. Tytuł mistrzowski wywalczył w 2000 roku w Płońsku. Brał udział w Halle w VI turnieju kwalifikacyjnym do Igrzysk Olimpijskich w  Sydney. W 2001 roku startował na mistrzostwach świata w Belfaście oraz w 2003 roku w Bangkoku.

Otrzymał złote rękawice przyznawane corocznie najlepszemu polskiemu pięściarzowi. Wyjechał do Kanady i przeszedł na zawodowstwo. 

Kosicki S.: Sport w historii Łap 1927-2005, Stanisław Kosicki, Łapy 2007, s. 249-250

Waldemar Kikolski

Urodził się 21 października 1967 r. w Łapach. Od czasów nauki w szkole podstawowej datuje się  jego zainteresowanie  sportem. Uprawiał lekkoatletykę i grał  w piłkę nożną. Następnym etapem jego edukacji  było Niższe Seminarium Duchowne w Częstochowie, nauka w Rzymie a także słynna Sorbona. Wyczerpująca nauka nie zniechęciła go jednak do biegania. Zaczął tracić wzrok, badania wykazały postępujący zanik nerwu wzrokowego. Nie przerwał jednak biegania, okazało się że powstrzymuje ono chorobę wzroku. Chciał zdobyć zawód. W Krakowie ukończył pomaturalną szkołę masażu i Akademię Wychowania Fizycznego  w Katowicach. Startował w konkursie na stanowisko stewarda. Niestety, badania wzroku przekreśliły marzenia o podniebnych lotach.

W 1991 roku wystartował w Poznaniu w dwóch biegach dla niepełnosprawnych. W obu był ostatni. W dwa miesiące później w Kielcach już nikt  nie potrafił dotrzymać mu kroku. Zaczął odnosić liczne sukcesy. Jeździł po całym świecie, z każdych zawodów przywoził medal lub puchar. Był jednym z najbardziej utalentowanych polskich sportowców  niepełnosprawnych. Trzykrotnie zdobywał mistrzostwo olimpijskie (1992-800 metrów, 1996-maraton, 2000-maraton), był wielokrotnym mistrzem świata.

1 maja 2001 roku wracał z kolejnych zawodów we Włoszech. W Czechach tuż przed granicą z Polską  mikrobus, którym wracała ekipa uległ wypadkowi. Waldek zginął na miejscu. Śmierć przerwała jego karierę zawodniczą i zawodową. Był symbolem człowieka, który potrafił prezentować jednocześnie wysoki poziom sportowy, etyczny i intelektualny (m.in. pozostała po nim niedokończona praca doktorska). Dla uczczenia Jego pamięci organizowany jest bieg nie tylko w Łapach, ale również Memoriał lekkoatletyczny Jego imienia w Białymstoku oraz Memoriał w ramach Maratonu Warszawskiego.

Gazeta Współczesna 2002, nr 82, s. 15
Gazeta Współczesna 1998, nr 129, s. 1

Bronisław Kosicki

Łapianin z dziada – oradziada. „Maluje” igłą od 1984 r. Pasja ta rozwinęła się u niego po zakończeniu pracy zawodowej. Wzory do swojej twórczości Kosicki czerpie z czasopism, od znajomych, jednak większość prac to projekty autorskie. Wykonanie jednego obrazu formatu A4 zajmuje mu około miesiaca. Prace swoje prezentował na blisko 20 wystawach indywidualnych i zbiorowych w ośrodkach kultury województwa podlaskiego.

Łapy, Dom Kultury w Łapach, Łapy 2005

Eugeniusz Kosicki

Urodzony 30 października 1930 roku w Łapach. Autor książki „Gimnazjum i liceum nad Narwią przy ul. Bronisława Pierarckiego w Łapach- lata 1944-1951” , oraz artykułu w „Roczniku” z serii turystycznej pt.:  „Problemy rozwoju turystyki na Wileńszczyźnie, Mazowszu, Podlasiu, Wołyniu i Podolu”. W swojej książce opisał powstanie gimnazjum i liceum na tle życia kulturalnego dzielnicy Barwiki i innych zakątków Łap. Obecnie mieszka w Warszawie.

Kosicki E.: „Gimnazjum i liceum nad Narwią przy ul. Bronisława Pierarckiego w Łapach- lata 1944-1951”, 2006
Gazeta Łapska 2007, nr 5 s. 16

Stanisław Kosicki

Urodzony 19 maja 1940 roku w Łapach. Ukończył trzy szkoły typu wychowania fizycznego: Technikum Wychowania Fizycznego w Oliwie, Studium Nauczycielskie WF w Ełku i Akademię Wychowania Fizycznego w Warszawie. Trener lekkiej atletyki II klasy. W latach 1963-1969 był nauczycielem w LO w Suchowoli. Przez ćwierć wieku związany z Technikum Mechanicznym i Zespołem Szkół Mechanicznych w Łapach. Kierował zespołem samokształceniowym nauczycieli wychowania fizycznego i przysposobienia obronnego. W 1992 roku otrzymał nagrodę profesora Romana Trześniowskiego oraz tytuł Wybitny Nauczyciel Wychowania Fizycznego. Od 1999 do 2005 roku w lokalnej prasie „Gazeta Łapska” redagował cykliczne odcinki „Historia sportu w Łapach”.

Kosicki S.: Sport w historii Łap 1927-2005, Stanisław Kosicki, Łapy 2007, s. 373

Grażyna Łapińska

Urodzona w 1958 roku piosenkarka z Łap. Zadebiutowała w 1990 roku na Festiwalu Młodych Talentów w Poznaniu. W tym samym roku śpiewała na Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie i podczas Olsztyńskich Spotkań Zamkowych „Śpiewajmy poezję”. W 1993 roku jej recital na Ogólnopolskich Spotkaniach Artystycznych „W Okolicę Stwórcy” w Poznaniu został zarejestrowany przez TVP. Wielokrotnie brała udział w programach telewizyjnych. Wystąpiła również w Radiu Białystok, gdzie dała cykl koncertów (1994). Koncertowała z takimi artystami, jak np.: Edyta Geppert, Halina Kunicka, Alicja Majewska, Wojciech Młynarski czy Grzegorz Turnau. Na zaproszenie Piotra Skrzyneckiego wystąpiła w „Piwnicy pod Baranami”, gdzie jej występ został gorąco przyjęty przez publiczność. W grudniu 1994 roku w warszawskim Klubie Literackim „Ballada” wystąpiła w koncercie promującym wydana właśnie kasetę pt. „Taniec na żyletce”. W następnym roku Grażyna Łapińska została zaproszona na koncert do Werony (Włochy). Jako jedyna z Europy Środkowo-Wschodniej reprezentowała Polskę na III Międzynarodowym Festiwalu Sztuk Wizualnych „ Art & Soul” w Los Angeles w USA. Festiwal ten organizowany jest, co 5 lat, powstał z inicjatywy Jean Kennedy Smith w 1974 roku i cieszy się ogromną popularnością. 25-minutowy recital Grażyny Łapińskiej wzbudził wówczas duże zainteresowanie zagranicznych mediów. W 2001 roku została uhonorowana przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego odznaką „Zasłużonego Działacza Kultury”. Podczas Europejskiego Roku Osób Niepełnosprawnych (2003) wystąpiła z recitalami w Wilnie i na Litwie. Pod koniec listopada 2004 roku ukazała się płyta Grażyny Łapińskiej pt. „Piję wino, piję życie” Grażyna Łapińska występuje w wielu klubach i szkołach ponadpodstawowych na zaproszenie młodzieży. Swoimi recitalami uświetnia wiele spotkań i przeglądów artystycznych w różnych miejscach w Polsce. Artystka w piosenkach tworzy własny świat muzyki i poezji. Dzięki niebanalnej interpretacji zdobywa uznanie i sympatię słuchaczy.

Gazeta Współczesna 2000, nr 160, s. 12
Kurier Poranny 1995, nr 291, s. 4

Dariusz Łapiński

Urodził się w 1969 roku w Łapach. Skończył  Szkołę Podstawową nr 1 i Liceum Ogólnokształcącym w Łapach. Jest reporterem stacji TVN.

Chciał zostać archeologiem, historykiem, prawnikiem, dziennikarzem został przez przypadek stacji TVN rozpoczął pracę w 1997 roku. Obecnie pracuje przy realizacji programów policyjno - drogowych. Mieszka w Warszawie.

Kurier Łapski 2007, nr 71, s. 1

Marian Łapiński

Urodził się w 1956 roku. Rzeźbiarz amator, technik elektryk, rolnik i hodowca gołębi. Rzeźbi w drewnie od 1985 roku. Tworzy szopki, światki, krzyże. Obok rzeźb sakralnych, chętnie sięga do tematyki przyrodniczej (ptaki, konie). Uczestniczy w konkursach i wystawach rzeźby ludowej i amatorskiej. Jego prace znajdują się w zbiorach prywatnych oraz Muzeum Państwowego w Białymstoku. Mieszka w miejscowości Gąsówka Skwarki.

Łapy, Dom Kultury w Łapach, Łapy 2005

Romuald Łapiński

Artysta amator, urodził się w 1957 roku w Łapach. Absolwent Filii Uniwersytetu Warszawskiego w Białymstoku. Od dzieciństwa interesuje się rysunkiem i malarstwem. Najchętniej stosowana przez niego technika to akwarela, gwasz i malarstwo olejne. Wiele miejsca w twórczości artysty zajmuje utrwalanie pejzażu Łap i okolic. Obrazy Łapińskiego prezentowane były na wielu wystawach, znajdują się także w zbiorach prywatnych w kraju i zagranicą.

Łapy, Dom Kultury w Łapach, Łapy 2005

Tomasz Łapiński

Urodzony 01 sierpnia 1969 roku w Łapach. Najsławniejszy sportowiec pochodzący z Łap. Jego wizytówką jest srebrny medal zdobyty na igrzyskach olimpijskich w Barcelonie(1992 r.). Był 36 – krotnym reprezentantem Polski. Piłką nożną interesował się już jako chłopiec. Karierę sportową rozpoczął w Łapach pod kierunkiem swego ojca. Po raz pierwszy do kadry Polski juniorów został powołany w sierpniu 1986 roku. Brał udział w turnieju Europa przeprowadzonym w Krakowie dla zawodników do 18 lat. W sezonie 1986/87 grał w drużynie Pogoni Łapy, która uzyskała awans do III ligi.  Wkrótce zaczęły interesować się Tomaszem inne kluby: Widzew Łódź, Zagłębie Lublin. Ostatecznie zdecydował się na Widzew. Trenerami Tomka byli: Tomasz Janas, Kazimierz Górski. Był wieloletnim kapitanem drużyny i jednym z najlepszych środkowych pomocników. Zakończył karierę w spotkaniu z Luxemburgiem (1999). Zawsze poważny, spokojny, solidny, dobrze przygotowany i pewny swego, otrzymał tytuł piłkarza roku (klasyfikacja "Tempa" i "Sportu") w 1997. Dalsza część kariery łódzkiego obrońcy (po przejściu do Legii w 2000) była mniej szczęśliwa. Dręczony poważnymi kontuzjami nie osiągnął już wielkich sukcesów. Mieszka w Łodzi.

Kosicki S.: Sport w historii Łap 1927-2005, Stanisław Kosicki, Łapy 2007, s. 251                 
Życie Łap 2000, nr 4. s.10

Maciej Mikołajczyk

Urodzony w 1984 roku w Łapach. Skończył SP w Łapach Osse i LO w Łapach. Student Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie.

W szkole podstawowej i średniej brał udział w konkursach recytatorskich lokalnych i ogólnopolskich. Przez cztery lata grał w teatrze „Pstryk”. Razem z reżyserem Adamem Karasiewiczem zrobił dwa monodramy. Przez całe życie chciał być aktorem.

Gazeta Łapska 2004, nr 13, s. 12

Janina Mirek

Była znanym powszechnie w Łapach prawnikiem. Przez wiele lat pełniła obowiązki obrońcy w sądach nie tylko białostockich, była też dziekanem Rady Adwokackiej w Białymstoku.

Studia prawnicze rozpoczęła przed wojną na Uniwersytecie Jana Batorego w Wilnie, po wojnie ukończyła je na Uniwersytecie Warszawskim. W okresie okupacji mieszkała w Sokołach, utrzymywała się ucząc dzieci w okolicznych wsiach podstawowych przedmiotów. W końcu lat czterdziestych rozpoczęła praktykę prawniczą w Wysokiem Mazowieckiem, pracowała na różnych stanowiskach. Kolejnym etapem Jej kariery zawodowej był Białystok, funkcjonowała tu do czasu przejścia na emeryturę po długim okresie aktywnej pracy zawodowej. Udzielała rad prawnych mieszkańcom naszego miasta w bardzo szerokim zakresie. W 1980 roku włączyła się w działalność powstałego wówczas związku zawodowego „Solidarność” pełniąc różne funkcje w komisji międzyzakładowej w Łapach i regionalnej w Białymstoku. W stanie wojennym broniła działaczy „Solidarności” w procesach politycznych.

W 1991 roku została wybrana do Rady Miejskiej w Łapach, a radni uczynili Ją swoją przewodniczącą. Przez osiem lat była prezesem Łapskiego Towarzystwa Regionalnego, brała udział w pracach Domu Kultury i uczestniczyła we wszystkich organizowanych imprezach.

Przez wiele lat pracowała w Gazecie Łapskiej, w której między innymi udzielała porad prawnych. Na tle naszego społeczeństwa była postacią wyjątkową, powszechnie zauważaną.

Gazeta Łapska, 2006, nr 15, s. 19

Stanisław Nilski-Łapiński

Urodził się  24 stycznia 1891 roku w Warszawie. Dzieciństwo spędził u babci w Łapach. Służbę wojskową rozpoczął w Legionach Polskich  Józefa Piłsudsiego w Krakowie. W październiku 1914 roku Piłsudski mianował go na stopień podporucznika. Był jednym z najbliższych współpracowników Józefa Piłsudskiego. Walczył we wszystkich najważniejszych kampaniach lat 1918-1920: o Lwów, Poznań, Wilno, Kijów, Warszawę. Zmarł 16 lutego 1922 roku , prochy jego spoczęły w panteonie Lwowskim w pierwszej kwaterze.

Gazeta Łapska 1994,  nr 10-11,  s. 7

Marian Olechnowicz

Urodził się w  1956 roku. Od początku lat 80-tych pracuje w Liceum Ogólnokształcącym jako nauczyciel historii. Prowadzi znane w regionie i Polsce Muzeum Szkolne. Dokumentuje historie Łap. Jest autorem kilku książek o naszej miejscowości. Z chęcią spotyka się z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi, przekazując swoja wiedzę historyczną. Organizuje pokazy multimedialne bogatych zbiorów fotograficznych, zapraszając na „Spacer po starych Łapach”. W latach 90-tych był współzałożycielem Gazety Łapskiej.

Kurier Podlaski 1989, nr 39
Olechnowicz M.: Z przeszłości Łap i okolic..., „OK.-Graf” s.c., Łapy 1999

Stanisław Perkowski

Urodził się w Bruszewie, w 1914 roku. Był uczniem wielkiego malarza Wyczółkowskiego.
Po odbyciu służby wojskowej osiadł w Łapach, gdzie założył rodzinę. Pracował w Warsztatach Głównych. Autor fresków w łapskim kościele parafialnym Piotra i Pawła, które istnieją do dziś.  Wytwarzał też sam różne instrumenty, na których grał. Podczas okupacji Łap przez Niemców został, wraz z żoną, aresztowany. Trafił do obozu w Oranienburgu gdzie spalono go żywcem na kilka dni przed wyzwoleniem. Pozostawił po sobie kilka obrazów, najczęściej krajobrazów, choć były też portrety. 

Gazeta Łapska 1999, nr 11, s. 12

Władysław Piotrowski

Urodził się w dalekim Iłowie, w guberni niżnogrodzkiej na Uralu.W 1902 roku rodzina osiedliła się w Łyświe położonej 100 km od Permu. Właśnie tam Władysław zetknął się po raz pierwszy z fotografią. Do Łap został skierowany służbowo w 1921 roku. Wspominał po latach , że gdy pociąg wjeżdżał na stację, to wzrok przykuwały wielkie ilości nadrzecznych szuwarów. Nie wiedział jeszcze że na zawsze osiadł w Łapach. W Warsztatach Głównych otrzymał etat kancelisty- adiunkta. Wielka jego pasją stało się fotografowanie. Uwielbiał wycieczki rowerowe, zawsze zabierał ze sobą aparat fotograficzny. W 1939 roku opuścił Łapy i osiadł u rodziny we Lwowie. Do miasteczka nad Narwią powrócił w lipcu 1941 roku. Otworzył zakład fotograficzny który przetrwał do 1970 roku. Ostatnie lata życia  pan Władysław spędził samotnie, chociaż do końca miał wierne grono przyjaciół.

Gazeta Łapska 1991,  nr 16,  s. 6-7

Witold Pogorzelski

Urodził się w 1944 roku. Ukończył Politechnikę Warszawską w 1967 r. Doktorat uzyskał za pracę „Badanie algorytmów przy optymalnej syntezie maszyn metodami losowymi”, habilitację zaś na podstawie rozprawy „Optymalizacja układów technicznych i przekształcenie zadania obliczeniowego optymalizacji”. Dorobek naukowy lokuje go w specjalnościach budowa i eksploatacja maszyn i informatyka. Jego biogram znajduje się wśród dwóch tysięcy umieszczonych w „Złotej księdze nauk technicznych 2003 roku”. W latach 1987-2003 był docentem i kierownikiem Zakładu Podstaw Technologii i Konstrukcji Maszyn Instytutu Inżynierii Mechanicznej PW. Od 1996 profesor nadzwyczajny na Wydziale Informatyki Szkoły Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku. Członek Polskiego Towarzystwa Matematycznego, jak również Polskiego Towarzystwa Cybernetycznego a także Polskiego Towarzystwa Informatycznego. Jest autorem około dziewięciu książek m.in.: „Optymalizacja układów technicznych w przykładach”, „Teoria Systemów i metody optymalizacji”, Inżynieria badań systemowych. Prolegomena”, „Elementy analizy systemowej”, „O filozofii badań systemowych”.

Zbigniew Puchalski

Urodził się w 1947 roku, artysta amator parający się haftem krzyżykowym. Od niedawna zamieszkały w Uhowie, zjeździł niemal całą Europę, aby w końcu zauroczony okolicą, osiąść w naszych stronach na stałe. Wyszywa od 10 lat, wprowadzony przez żonę w tajniki haftu krzyżykowego. Wykonuje prace zadziwiające precyzja i estetyką wykonania. Znaczna część jego twórczości znajduje się w zbiorach pryw3atnych w Polsce i za granicą. Zdobył I nagrodę na VI Ogólnopolskim konkursie „Igłą malowane”. Zajmuje się również fotografią. W wolnych chwilach lubi czytać książki.

Łapy, Dom Kultury w Łapach, Łapy 2005

Katarzyna Pułkośnik

Urodzona  08 marca 1986 r. w Łapach. Zawodniczka UKS Narew Łapy, studentka AWF. Na dobre treningi judo rozpoczęła w 1995 roku i postanowiła że właśnie tą dyscyplinę sportu będzie uprawiać. Pierwsze sukcesy przyszły już po roku. Na zawodach w Białymstoku zajęła I miejsce i to jeszcze bardziej ją zmobilizowało. Najpierw były zwycięstwa w Ogólnopolskim Turnieju Klasyfikacyjnym, potem medale na mistrzostwach Polski w kategorii młodziczek, juniorek i seniorek. Startowała sześciokrotnie na Mistrzostwach Europy. 

Została wybrana najlepszym sportowcem Podlasia 2005 roku.

Kosicki S.: Sport w historii Łap 1927-2005, Stanisław Kosicki, Łapy 2007, s. 282
Gazeta Łapska 2002, nr 12/13, s.6

Marta Roman

Urodziła się w 1958 roku w Krakowie. Z zawodu lekarz pediatra, z zamiłowania malarka, miłośniczka sztuki, książek, fotografii i przyrody. Pochodzi z artystycznej rodziny. Urodziła się w 1958 roku w Krakowie. Skończyła Akademię Medyczną w Białymstoku. Z przyrody czerpie inspiracje do fotografowania, malowania, pisania wierszy.

Maluje i fotografuje dla siebie i innych, rozdaje obrazy i fotografie. Maluje akwarelki; pejzaże, kwiaty, zachody słońca maluje też ze zdjęć. Niektóre jej prace znajdują się e Zespole Szkół w Płonce Kościelnej oraz na ekspozycji stałej w Domu Kultury.

Łapy, Dom Kultury w Łapach, Łapy 2005

Adam Rymaszewski

Urodził się w 1965 roku, rzeżbiarz, zamieszkaływ miejscowosci Gąsówka Skwarki.Tworzy przewżnie prace o tematyce  sakralnej.aszewskiego prezentowane były na wystawach w domach kultury, festynach a także prezentacjach Gminy Łapy w Białymstoku i Warszawie.

Łapy, Dom Kultury w Łapach, Łapy 2005

Ks. Jan Skrzeczkowski

Urodził się w 1901 roku w Mokrym Lesie. Po ukończeniu trzech klas Szkoły Powszechnej w Wąsewie złożył egzamin wstępny i uczęszczał do Gimnazjum w Ostrowi Mazowieckiej. Podczas pierwszej wojny światowej został ewakuowany z całą rodzina do Rosji. Tam uczył się w Gimnazjum w Rostowie nad Donem. Po powrocie do Polski kształcił się dalej w Łomży, gdzie ukończył Gimnazjum. Następnie wstąpił do Seminarium Duchownego w Łomzy, gdzie w 1925 roku otrzymał święcenia kapłańskie.

W czasie wojny był on kapelanem diecezji łomżyńskiej, duchownym związanym z z Armią Krajową. Miał pseudonim "Jawor". Był tez uczestnikiem Powstania Warszawskiego i został odznaczony Krzyżem Virtuti Militari i Krzyżem Walecznych (dwukrotnie). Otrzymał też Srebrny Krzyż Zasługi.  Jeszcze przed wojną trafił do Łap, gdzie był katechetą w miejscowej Szkole Powszechnej. Po wojnie powrócił do Łap i był proboszczem parafii św. Piotra i Pawła. Zmarł w 1974 roku i ma swój grób na łapskim cmentarzu.

Bagiński H.: Kronika parafii pw. Św. Ap. Piotra i Pawła w Łapach, Parafia pw. św. Ap. Piotra i Pawła,  Łapy 2005,  s. 165-204

Andrzej Stranc

W latach 70-tych należał do czołowych sprinterów naszego województwa. Był również wyróżniającym się koszykarzem w drużynie szkolnej. Absolwent AWF, pracował w SP nr 1, SP nr 2 i ZSM w Łapach.

Kosicki S.: Sport w historii Łap 1927-2005, Stanisław Kosicki, Łapy 2007, s. 148

Edmund Józef Suchodolski

Urodził się w 1936 roku na wsi lubelskiej. Po ukończeniu Technikum Budowlanego w Lublinie otrzymał nakaz pracy w ZNTK w Łapach i tutaj zamieszkał. W 1973 r. ukończył Wyższą Szkołę Inżynierską w Białymstoku na wydziale budownictwa, co pozwoliło mu nadzorować i budować hale produkcyjne i bloki mieszkalne. Jednym z jego zaszczytów w budownictwie jest Kościół Świętego Krzyża w Łapach. Był radnym Miasta i Gminy Łapy przez dwie kadencje oraz radnym Sejmiku Wojewódzkiego I kadencji.

Jest dyrygentem Zakładowej Orkiestry Dętej oraz autorem książki „Kronika Orkiestry Dętej Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego w Łapach”, która bardzo często uświetnia uroczystości kościelne i państwowe na terenie naszego regionu.

Suchodolski E.: Kronika Orkiestry Detej Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego w Łapach, Przedsiębiorstwo Handlowo-Wydawnicze Elan, Białystok 2005

Jędrzej Suter

Urodził się w 1958 roku, mieszka i pracuje w Łapach. Tworzy od ponad 30 lat. We wcześniejszym okresie zajmował się rzeźbą w glinie i malarstwie olejnym. Od 1975 roku rzeźbi w drewnie. Tematyka jego prac jest różnorodna, przede wszystkim jednak sakralna. Tworzy także kapliczki (Budlewo woj. podlaskie). Rzeźby barwi bejcą i olejem. Prace w zbiorach prywatnych w kraju i za granicą.

Łapy, Dom Kultury w Łapach, Łapy 2005

Bronisław Szwarce

Do Polski przybył w 1861 roku jako inżynier. W 1862 roku zamieszkał w Łapach w domu, który do lat 60-tych stał w tzw. Parku. Był inżynierem, budowniczym kolei warszawsko- petersburskiej oraz jednym z głównych inspiratorów budowy warsztatów kolejowych w Łapach. Spośród robotników warsztatowych stworzył Szwarce silną i bojową nielegalną organizację, która rozpoczęła walkę o niepodległość już w pierwszym dniu powstania styczniowego 1863 roku zdobywając garnizon w Surażu .

Przeniósł się do Warszawy , gdzie kierował Wydziałem Spraw Wewnętrznych Centralnego Komitetu Narodowego. W grudniu 1862 roku został aresztowany i skazany na karę śmierci. Wyrok zamieniony został na więzienie i zesłanie do Turkiestanu.  Po 30 latach wygnania nielegalnie przedostał się do Lwowa , gdzie zmarł. Pochowany został w najbardziej honorowym miejscu cmentarza Łyczakowskiego – w Grobie Rządu Narodowego Powstania Styczniowego.

Gazeta Łapska „Dzień Dobry” 1990,  nr  1, s. 2

Mariusz Walczuk

Urodził się w 1975 roku w Łapach, absolwent studium geodezyjnego i polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim. Nauczyciel języka polskiego i historii. We wcześniejszej fazie twórczości pasjonował się przede wszystkim rysunkiem. Rysował głównie ołówkiem, sangwiną i pastelami. Tematem prac była przeważnie kobieta, jej portret i akt. Obecnie zajmuje go bardziej malarstwo i grafika komputerowa. W sferze jego zainteresowań znajduje się również technika malowania ikon i fresków. Interesuje się także poezją

Łapy, Dom Kultury w Łapach, Łapy 2005