Imię dla Multimedialnego Centrum Informacji

sp1 logoMultimedialne Centrum Informacji w naszej bibliotece będzie miało imię Zjednoczenia Polek na Emigracji w Wielkiej Brytanii.

Zjednoczenie Polek na Emigracji w Londynie już od 14 lat pomaga uczniom naszej szkoły w realizowaniu marzeń. Te marzenia to dla wielu z nich możliwość wyjechania na wycieczkę szkolną i poznania pięknych zakątków Polski, pobytu w teatrze, wypożyczenia z biblioteki wartościowej książki, a także możliwości skorzystania ze sprzętu audiowizualnego i komputerów w Internetowym Multimedialnym Centrum Informacji. To wszystko, jakby za dotknięciem „czarodziejskiej różdżki” spełnia się dzięki pomocy organizacji o bardzo bogatej historii.

Tę historię i dorobek pragniemy przybliżyć  społeczeństwu naszego miasta przy okazji nadania Multimedialnemu Centrum Informacji w naszej szkole imienia Zjednoczenia Polek na Emigracji w Wielkiej Brytanii.

Rada Pedagogiczna w dniu 25.02.2015 podjęła uchwałę w powyższej sprawie, określającą wstępnie termin uroczystości. Będzie to drugi tydzień czerwca 2015 roku. Nadanie imienia naszemu IMCI odbędzie się w ramach obchodów 90 rocznicy nadania naszemu miastu praw miejskich.

Jest to z naszej strony forma podziękowania tej organizacji za wieloletnią pomoc finansową udzielaną naszej szkole. W latach 2001-2014 otrzymaliśmy 72660 PLN.  W lutym tego roku została nam przyznana kwota 22000 PLN na wyposażenie IMCI w tablicę interaktywną i zakup komputerów. W ubiegłym roku zakupiliśmy z przyznanych funduszy sprzęt RTV(telewizor i odtwarzacz DVD) oraz stoliki i krzesła. Na przestrzeni  czternastu lat uzupełnialiśmy zbiory czytelni, zakupiliśmy stanowisko komputerowe, projektor, ekran oraz drukarkę.

Nasza czytelnia stała się nowoczesnym, na miarę europejskich standardów miejscem pracy ucznia i nauczyciela.

Zjednoczenie Polek na Emigracji zostało założone w 1946 r. przez  polskie kobiety,  które po zakończeniu działań wojennych przybywały do Wielkiej Brytanii  z różnych stron świata. Kobiety , które przymusowo zostały na uchodźstwie znalazły się w ciężkiej sytuacji  finansowej. Rozpoczynały one nowe życie w obcym kraju nie znając języka i potrzebowały wsparcia. Zjednoczenie Polek dużo zrobiło w zakresie samopomocy, ale przywiązywało też wiele wagi do pracy patriotyczno-wychowawczej, współpracując z innymi organizacjami emigracyjnymi. Od założenia  Zjednoczenie Polek służyło sprawie niepodległości Polski. Jest to ujęte w tekscie Deklaracji Ideowej z 1946 r.

„Celem Zjednoczenia Polek jest złączenie wszystkich kobiet polskich poza granicami Kraju dla obrony sprawy polskiej.

Jesteśmy w Wielkiej Brytanii, bo kraj nasz jest pod okupacją i nie ma w nim wolności, ale chcemy pozostać Polkami i wrócić do Wolnej Polski.

Pragniemy,  by w Kraju naszym, a także na calym świecie zapanowało życie oparte na moralności chrześcijańskiej, na zasadach demokracji politycznej i sprawiedliwości społecznej. O taką bowiem Polskę walczył Naród Polski w ciężkich latach minionej wojny.

W trudnych warunkach naszego życia będziemy pomagać tym, dla których warunki pracy, prawa i obyczaje panujące w Wielkiej Brytanii są jeszcze obce.

Będziemy pracować, by umocnić w nas polskość, zachować mowę polską,  pogłębić naszą wiedzę o Polsce. Pomagając matkom, które są w potrzebie, miłością i staraniem otoczymy dzieci polskie; dołożymy starań, by uczyły się one mówić, czytać i pisać po polsku.

W pracy naszej współdziałać będziemy z organizacjami kobiecymi innych narodów , aby pozyskać wśród nich zrozumienie  i przychylność dla naszego Kraju.

Każda Polka jest drugiej Polce siostrą. Zjednoczenie jest naszą rodziną, która wzajemnie sobie pomaga w życiu i pracy”.

2011 Oplatek Zjednoczenie Polek
Członkinie Zjednoczenia Polek podczas spotkania opłatkowego 2011 rok

Praca Zjednoczenia Polek była podzielona na sekcje: organizacyjną, samopomocy, kształcenia zawodowego, kulturalno-oświatową, i zagraniczną. Między innymi organizowano spotkania towarzyskie, pogadanki, odczyty, Żywe Dzienniki, wystawy, bazary, kiermasze, zabawy i wydawano pismo „Głos Kobiet”. Zjednoczenie Polek wspierało harcerstwo i inne młodzieżowe organizacje. W 1970 r. zorganizowało Zjazd Polek pod hasłem „Służymy Sprawie Polskiej”. Organizacja musiała się sama utrzymywać  finansowo i w tym celu prowadziła różne akcje zarobkowe.

W pierwszych latach rozpoczęto akcję pomocy Krajowi, która z biegiem czasu zwiększała się, szczególnie w okresach powodzi i represji politycznych. Reagując na wydarzenia w Kraju, Zjednoczenie Polek podejmowało wiele akcji w formie listów protestacyjnych, spotkań informacyjnych dla Anglików oraz udziału w demonstracjach. Współpracowało też z innymi organizacjami emigracyjnymi. Praktyczna pomoc była w formie regularnie wysyłanych  paczek z odzieżą i lekami oraz sprzętem medycznym do potrzebujących w Kraju, włącznie z ukrywającymi się członkami Solidarności.

Nadal  przychodzi  wiele listów z prośbami o pomoc. Obecnie Panie paczek już nie wysyłają, ale wspierają swoich podopiecznych  w Polsce i na Wschodzie poprzez dotacje finansowe  przekazywane instytucjom, hospicjom oraz indywidualnym osobom.  Są wśród nich polscy studenci i studentki, których studia dofinansowują. Panie nie zapominają też o potrzebujących w Wielkiej Brytanii. Wśród nich są osoby starsze, osamotnione, ale też te z nowoprzybyłych z Polski, które napotykają się na różne kłopoty w obcym kraju.

Jedna z członkiń Zjednoczenia Polek, Wanda Szadkowska,  pochodzila z Łap.

Wanda S1Wanda Szadkowska, z domu Malinowska, urodziła się w Łapach 23 sierpnia 1912 r. Jako małe dziecko wyjechała do Petersburga z rodzicami – Stanisławem i Józefą z Łapińskich. Kiedy miała 5 lat straciła matkę  podczas epidemii cholery. Wrociła wtedy z ojcem do Polski - do Wilna. W 1936 r. wyszła za mąż za Zygmunta Szadkowskiego, studenta uniwersytetu Stefana Bartorego. 

ZLS 1939 1949 04W 1939 r. po wybuchu wojny wyjechała na Łotwę  do męża, który jako pracownik służby dyplomatycznej pracował w konsulacie w Dźwińsku.  Z Łotwy przez Szwecję i Anglię przedostali się do Francji. Wanda pozostała tam do końca wojny z synem, którego urodziła w styczniu 1940 r. Zygmunt początkowo kierował przerzutami  do Kraju potem dołączył do Karpackiej Brygady i walczył w Tobruku. W 1942 r. został odkomenderowany do Szkoły Podchorążych Piechoty. W 1943 r. został mianowany kierownikiem Samodzielnego Referatu Harcerskiego. Od 1942 r. pełnił funkcję Wiceprzewodniczącego Rady ZHP na Wschodzie i od 1944 r. Komendanta ZHP na Wschodzie. Po zakończeniu działań wojennych Wanda z synem dołączyła do męża w Palestynie. Przez pewien okres mieszkali w Jerozolimie i pod koniec 1947 r. przyjechali do Anglii gdzie w 1949 r. urodziła się córka.

Wanda i Zygmunt Szadkowscy Lata 80

W Anglii Zygmunt pracował społecznie i  politycznie w organizacjach emigracyjnych. Był m.in. Przewodniczącym Związku Harcerstwa Polskiego, Prezesem Stowarzyszenia Polskich Kombatantów  Wielka Brytania,  Prezesem Stowarzyszenia Polskich Kombatantów Federacja Światowa, Ministrem w Rządzie RP na Uchodźstwie oraz Przewodniczącym Rady Narodowej II RP. W 1990 r., po wyborze Prezydenyta RP Lecha Wałęsy, stanął na czele delegacji, ktόra w imieniu rezydującego w Londynie Prezydenta RP przygotowała w Warszawie zasady i formy przekazania urzędu.

Wanda pracowała szyjąc  kołdry i pokrowce na kołdry oraz zajmowała się prowadzeniem domu co umożliwiło mężowi zaangażowanie się pracą społeczną i poiltyczną. W 1996 r. podczas uroczystości 50-lecia SPK ówczesny prezes powiedział : „Dziękujemy Wandzie,  że cicho pracowała, aby Zygmunt mógł z nami głośno pracować”

Wanda należała  do SPK , Fundacji Jana Pawła II i do Zjednoczenia Polek na Emigracji. Przez szereg lat przyczyniała sie do akcji zbierania odzieży, która była wysyłana przez Zjednoczenie Polek do potrzebujących w Kraju.

Wanda Szadkowska zmarła w Londynie w 1999 r. Prochy Wandy i Zygmunta Szadkowskich spoczywają w Panteonie Wielkich Polaków w Świątyni Opatrzności  w Wilanowie.

tablica
Tablica na grobie w Panteonie Wielkich Polaków

Opracowała Ewa Łapińska

na podstawie wspomnień Teresy Szadkowskiej-Łakomy - członka zarządu Zjednoczenia Polek na Emigracji w Wielkiej Brytanii.